Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Ό Θεός μας υπομένει.


Σήμερα ό Θεός ανέχεται την κατάσταση. Ανέχεται, ανέχεται, για να είναι
αναπολόγητος ό κακός. Είναι περιπτώσεις πού ό Θεός επεμβαίνει άμεσα και
αμέσως, ενώ σε άλλες περιπτώσεις περιμένει· δεν δίνει αμέσως την λύση και
περιμένει την υπομονή των ανθρώπων, την προσευχή, τον αγώνα. Τι αρχοντιά
έχει ό Θεός! Ένας πόσους είχε σφάξει τότε με τον πόλεμο και ακόμη ζει. Θα τού
πει στην άλλη ζωή ό Θεός: «Σ' άφησα να ζήσης περισσότερο και από τους
καλούς». Δεν θα έχει ελαφρυντικά.
- Γέροντα, μερικοί τέτοιοι άνθρωποι, ενώ είναι βαριά άρρωστοι, πώς
δεν πεθαίνουν;
- Φαίνεται έχουν βαρείες αμαρτίες, γι' αυτό δεν πεθαίνουν. Περιμένει ό
Θεός μήπως μετανοήσουν.
- Και τον κόσμο πού παιδεύουν;
- Αυτοί πού παιδεύονται και δεν φταίνε, αποταμιεύουν. Αυτοί πού φταίνε,
εξοφλούν.
- Γέροντα, τι θα πει «Πονηροί άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επί τό
χείρον, πλανώντες καί πλανώμενοι»19;
- Κοίταξε· υπάρχουν άνθρωποι πού έχουν κάποιον εγωισμό και ό Θεός
τους δίνει ένα σκαμπίλι να πάνε παρακάτω. Άλλοι έχουν λίγο παραπάνω
εγωισμό και ό Θεός τους δίνει ένα σκαμπίλι και πάνε ακόμη παρακάτω. Αυτούς
όμως πού έχουν εωσφορική υπερηφάνεια, ό Θεός τους αφήνει. Μπορεί να
φαίνεται ότι κάνουν προκοπή, άλλα τι προκοπή είναι αυτή; Μαύρη προκοπή.
Και μετά δεν πέφτουν απλώς κάτω, αλλά πέφτουν κατ'ευθείαν στο βάραθρο.
Ό Θεός να φυλάει!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου